📖 หะดีษที่ 2765
✨ แปลแล้ว
🌸 ญิฮาด
🌸 كِتَابُ الْجِهَادِ
🇹🇭 คำแปลภาษาไทย
มุหัมมัด บิน อุบัยด์ ได้เล่าให้เราฟังว่า มุหัมมัด บิน เษารฺ ได้เล่าให้พวกเขาฟัง จากมัอฺมัรฺ จากอัซ-ซุฮฺรีย์ จากอุรวะฮฺ บิน อัซ-ซุบัยร์ จากอัล-มิสวัร บิน มัคเราะมะฮฺ กล่าวว่า ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ออกเดินทางในช่วงสนธิสัญญาฮุดัยบิยะฮฺ พร้อมด้วยบรรดาสาวกของท่านจำนวนหนึ่งพันกว่าคน จนกระทั่งเมื่อพวกเขาอยู่ที่ซุลหุลัยฟะฮฺ ท่านก็ได้คล้องคอสัตว์ฮัดย์ยู (สัตว์ที่นำไปเชือดเพื่อพลี) และทำเครื่องหมายที่มัน และครองอิหฺรอมเพื่อทำอุมเราะฮฺ แล้วเขาก็เล่าฮะดีษต่อไปว่า ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้เดินทางต่อไป จนกระทั่งเมื่อท่านอยู่ที่เนินเขาซึ่งพวกเขาจะลงจากเนินเขานั้น อูฐของท่านได้ทรุดตัวลง ทำให้ผู้คนกล่าวว่า "ฮัล ฮัล (หมายถึง ปล่อยๆๆ)" "อัล-ก็อศวาอฺ (ชื่ออูฐของท่านนบี) ดื้อแล้ว" สองครั้ง ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า "มันไม่ได้ดื้อ และนั่นไม่ใช่ลักษณะของมัน แต่ผู้ที่ยับยั้งช้าง (ของอับรอฮะฮฺ) ได้ยับยั้งมัน" จากนั้นท่านกล่าวว่า "ขอสาบานด้วยพระผู้ทรงซึ่งชีวิตของฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ วันนี้พวกเขาจะไม่ขอแผนการใดจากฉันที่พวกเขาให้ความยิ่งใหญ่ต่อสิ่งต้องห้ามของอัลลอฮฺ เว้นแต่ฉันจะให้สิ่งนั้นแก่พวกเขา" จากนั้นท่านได้ตวาดมัน มันจึงลุกขึ้นและหันเหออกจากพวกเขา จนกระทั่งท่านได้ลงที่ปลายสุดของฮุดัยบิยะฮฺ ณ บ่อน้ำที่มีน้ำน้อย แล้วบุดัยล์ บิน วะรกออฺ อัล-คุซาอีย์ ได้มาหาท่าน จากนั้นอุรวะฮฺ บิน มัสอูด (ก็มาหาท่าน) และเริ่มพูดคุยกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ทุกครั้งที่เขาพูดคุยกับท่าน เขาจะจับเคราของท่าน และอัล-มุฆีเราะฮฺ บิน ชุอฺบะฮฺ ยืนอยู่ข้างท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม พร้อมกับดาบและสวมหมวกเกราะ เขาได้ตีมือของอุรวะฮฺด้วยปลายดาบ แล้วกล่าวว่า "เอามือของท่านออกจากเคราของท่าน" อุรวะฮฺเงยหน้าขึ้นแล้วถามว่า "นี่ใคร?" พวกเขากล่าวว่า "อัล-มุฆีเราะฮฺ บิน ชุอฺบะฮฺ" เขาจึงกล่าวว่า "โอ้ คนทรยศ ฉันไม่ได้พยายามช่วยเหลือในการทรยศของท่านดอกหรือ?" (เพราะ) อัล-มุฆีเราะฮฺได้ร่วมเดินทางกับกลุ่มชนหนึ่งในสมัยญาฮิลียะฮฺ แล้วเขาก็ได้ฆ่าพวกเขาและยึดทรัพย์สินของพวกเขา จากนั้นเขาก็มาเข้ารับอิสลาม ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า "ส่วนอิสลาม เราได้รับแล้ว แต่ส่วนทรัพย์สินนั้น เป็นทรัพย์สินที่ได้มาด้วยการทรยศ เราไม่ต้องการมัน" แล้วเขาก็กล่าวถึงฮะดีษ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า "จงเขียนว่า 'นี่คือสิ่งที่มุหัมมัด ร่อซูลุลลอฮฺ ได้ทำสนธิสัญญาไว้'" และได้เล่าเรื่องราวให้ฟัง สุฮัยล์กล่าวว่า "และ (มีข้อตกลง) ว่าไม่มีชายคนใดจากพวกเราจะมาหาท่าน แม้ว่าเขาจะอยู่ในศาสนาของท่าน เว้นแต่ท่านจะต้องส่งเขากลับมาให้พวกเรา" เมื่อเขาได้เสร็จสิ้นจากเรื่องราวการทำสนธิสัญญา ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้กล่าวแก่บรรดาสาวกของท่านว่า "จงลุกขึ้นไปเชือดสัตว์ฮัดย์ยูของพวกท่าน แล้วโกนศีรษะ" จากนั้นก็มีบรรดาผู้หญิงผู้ศรัทธาอพยพมา (อายะฮฺ...) อัลลอฮฺทรงห้ามพวกเขาไม่ให้ส่งพวกเธอกลับไป และทรงบัญชาให้พวกเขาส่งมะฮัรฺ (สินสอด) คืนให้ แล้วท่านก็กลับไปยังมะดีนะฮฺ อบู บะศีร ชายคนหนึ่งจากกุเรช (ได้มาหาท่าน) - หมายถึง พวกเขาได้ส่งคนมาตามหาเขา - ท่านได้ส่งเขากลับไปให้ชายสองคนนั้น พวกเขาจึงพาเขาออกไป จนกระทั่งเมื่อพวกเขาถึงซุลหุลัยฟะฮฺ พวกเขาก็ลงกินอินทผาลัมของพวกเขา อบู บะศีร กล่าวกับชายคนหนึ่งในสองคนนั้นว่า "ขอสาบานด้วยอัลลอฮฺ ฉันเห็นว่าดาบของท่านนี้ดีมากนะ โอ...ฟุลาน" ชายอีกคนหนึ่งจึงชักดาบออกมาแล้วกล่าวว่า "ใช่แล้ว ฉันได้ลองใช้มันแล้ว" อบู บะศีร กล่าวว่า "ให้ฉันดูหน่อย" เขาจึงยื่นดาบให้เขา อบู บะศีร จึงฟันเขาจนตาย ส่วนอีกคนหนึ่งได้หนีไปจนถึงมะดีนะฮฺ และเข้าไปในมัสญิดด้วยความรวดเร็ว ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า "เขาผู้นี้คงจะหวาดกลัวมา" เขากล่าวว่า "ขอสาบานด้วยอัลลอฮฺ เพื่อนของฉันถูกฆ่าแล้ว และฉันก็กำลังจะถูกฆ่า" แล้วอบู บะศีร ก็มากล่าวว่า "อัลลอฮฺทรงทำให้คำมั่นสัญญาของท่านเป็นจริงแล้ว เพราะท่านได้ส่งฉันกลับไปให้พวกเขา แล้วอัลลอฮฺก็ทรงช่วยฉันให้พ้นจากพวกเขา" ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า "ขอความวิบัติจงมีแด่แม่ของเขา เขาเป็นผู้จุดชนวนสงคราม หากเขามีใครสักคนอยู่ด้วย" เมื่ออบู บะศีรได้ยินเช่นนั้น เขาก็รู้ว่าท่านจะส่งเขากลับไปให้พวกเขา เขาจึงออกไปจนกระทั่งถึงชายฝั่งทะเล และอบู ญันดัล ก็หลบหนีตามอบู บะศีรไป จนกระทั่งพวกเขาก็ได้รวมตัวกันเป็นกลุ่ม
النص العربي 🕌
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ ثَوْرٍ، حَدَّثَهُمْ عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي بِضْعَ عَشَرَةَ مِائَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِذِي الْحُلَيْفَةِ قَلَّدَ الْهَدْىَ وَأَشْعَرَهُ وَأَحْرَمَ بِالْعُمْرَةِ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ وَسَارَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا كَانَ بِالثَّنِيَّةِ الَّتِي يُهْبَطُ عَلَيْهِمْ مِنْهَا بَرَكَتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ فَقَالَ النَّاسُ حَلْ حَلْ خَلأَتِ الْقَصْوَاءُ . مَرَّتَيْنِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا خَلأَتْ وَمَا ذَلِكَ لَهَا بِخُلُقٍ وَلَكِنْ حَبَسَهَا حَابِسُ الْفِيلِ " . ثُمَّ قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يَسْأَلُونِي الْيَوْمَ خُطَّةً يُعَظِّمُونَ بِهَا حُرُمَاتِ اللَّهِ إِلاَّ أَعْطَيْتُهُمْ إِيَّاهَا " . ثُمَّ زَجَرَهَا فَوَثَبَتْ فَعَدَلَ عَنْهُمْ حَتَّى نَزَلَ بِأَقْصَى الْحُدَيْبِيَةِ عَلَى ثَمَدٍ قَلِيلِ الْمَاءِ فَجَاءَهُ بُدَيْلُ بْنُ وَرْقَاءَ الْخُزَاعِيُّ ثُمَّ أَتَاهُ - يَعْنِي عُرْوَةَ بْنَ مَسْعُودٍ - فَجَعَلَ يُكَلِّمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَكُلَّمَا كَلَّمَهُ أَخَذَ بِلِحْيَتِهِ وَالْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ قَائِمٌ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ السَّيْفُ وَعَلَيْهِ الْمِغْفَرُ فَضَرَبَ يَدَهُ بِنَعْلِ السَّيْفِ وَقَالَ أَخِّرْ يَدَكَ عَنْ لِحْيَتِهِ . فَرَفَعَ عُرْوَةُ رَأْسَهُ فَقَالَ مَنْ هَذَا قَالُوا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ . فَقَالَ أَىْ غُدَرُ أَوَلَسْتُ أَسْعَى فِي غَدْرَتِكَ وَكَانَ الْمُغِيرَةُ صَحِبَ قَوْمًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَتَلَهُمْ وَأَخَذَ أَمْوَالَهُمْ ثُمَّ جَاءَ فَأَسْلَمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا الإِسْلاَمُ فَقَدْ قَبِلْنَا وَأَمَّا الْمَالُ فَإِنَّهُ مَالُ غَدْرٍ لاَ حَاجَةَ لَنَا فِيهِ " . فَذَكَرَ الْحَدِيثَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اكْتُبْ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ " . وَقَصَّ الْخَبَرَ فَقَالَ سُهَيْلٌ وَعَلَى أَنَّهُ لاَ يَأْتِيكَ مِنَّا رَجُلٌ وَإِنْ كَانَ عَلَى دِينِكَ إِلاَّ رَدَدْتَهُ إِلَيْنَا . فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ قَضِيَّةِ الْكِتَابِ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لأَصْحَابِهِ " قُومُوا فَانْحَرُوا ثُمَّ احْلِقُوا " . ثُمَّ جَاءَ نِسْوَةٌ مُؤْمِنَاتٌ مُهَاجِرَاتٌ الآيَةَ فَنَهَاهُمُ اللَّهُ أَنْ يَرُدُّوهُنَّ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَرُدُّوا الصَّدَاقَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَجَاءَهُ أَبُو بَصِيرٍ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ - يَعْنِي فَأَرْسَلُوا فِي طَلَبِهِ - فَدَفَعَهُ إِلَى الرَّجُلَيْنِ فَخَرَجَا بِهِ حَتَّى إِذَا بَلَغَا ذَا الْحُلَيْفَةِ نَزَلُوا يَأْكُلُونَ مِنْ تَمْرٍ لَهُمْ فَقَالَ أَبُو بَصِيرٍ لأَحَدِ الرَّجُلَيْنِ وَاللَّهِ إِنِّي لأَرَى سَيْفَكَ هَذَا يَا فُلاَنُ جَيِّدًا . فَاسْتَلَّهُ الآخَرُ فَقَالَ أَجَلْ قَدْ جَرَّبْتُ بِهِ فَقَالَ أَبُو بَصِيرٍ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْهِ فَأَمْكَنَهُ مِنْهُ فَضَرَبَهُ حَتَّى بَرَدَ وَفَرَّ الآخَرُ حَتَّى أَتَى الْمَدِينَةَ فَدَخَلَ الْمَسْجِدَ يَعْدُو فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ رَأَى هَذَا ذُعْرًا " . فَقَالَ قَدْ قُتِلَ وَاللَّهِ صَاحِبِي وَإِنِّي لَمَقْتُولٌ فَجَاءَ أَبُو بَصِيرٍ فَقَالَ قَدْ أَوْفَى اللَّهُ ذِمَّتَكَ فَقَدْ رَدَدْتَنِي إِلَيْهِمْ ثُمَّ نَجَّانِي اللَّهُ مِنْهُمْ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَيْلَ أُمِّهِ مِسْعَرَ حَرْبٍ لَوْ كَانَ لَهُ أَحَدٌ " . فَلَمَّا سَمِعَ ذَلِكَ عَرَفَ أَنَّهُ سَيَرُدُّهُ إِلَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى سِيفَ الْبَحْرِ وَيَنْفَلِتُ أَبُو جَنْدَلٍ فَلَحِقَ بِأَبِي بَصِيرٍ حَتَّى اجْتَمَعَتْ مِنْهُمْ عِصَابَةٌ .
✅ เศาะฮีหฺ