📖 หะดีษที่ 2851
✨ แปลแล้ว
🌸 หมวดแห่งการจาริกแสวงบุญ
🌸 كتاب الْحَجِّ
🇹🇭 คำแปลภาษาไทย
และกุไตบะฮ์ บิน สะอีด ได้เล่าแก่เรา, สุฟยานได้เล่าแก่เราจาก ศอลิห์ บิน กัยสาน, และอิบนุ อบี อุมัรได้เล่าแก่เรา -และสำนวนเป็นของเขา- สุฟยานได้เล่าแก่เรา, ศอลิห์ บิน กัยสานได้เล่าแก่เราว่า: ฉันได้ยิน อบู มุฮัมมัด, บ่าวของอบู กะตาดะฮ์ กล่าวว่า: ฉันได้ยิน อบู กะตาดะฮ์ กล่าวว่า: พวกเราได้ออกเดินทางพร้อมกับท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จนกระทั่งเมื่อพวกเราอยู่ที่อัล-กออะฮ์, พวกเรามีทั้งผู้ที่ครองอิห์รอมและผู้ที่ไม่ได้ครองอิห์รอม, ทันใดนั้นฉันเห็นสหายของฉันกำลังชี้ชวนกันดูอะไรบางอย่าง, ฉันจึงมองไปก็เห็นลาป่าตัวหนึ่ง, ฉันจึงอานม้าของฉันและหยิบหอกของฉัน, แล้วฉันก็ขึ้นขี่, แส้ของฉันก็ตกลงไป, ฉันจึงพูดกับสหายของฉัน -ซึ่งพวกเขากำลังครองอิห์รอมอยู่-: ส่งแส้ให้ฉันหน่อย, พวกเขาตอบว่า: ขอสาบานต่ออัลลอฮ์, พวกเราจะไม่ช่วยเหลือท่านในเรื่องนี้ด้วยสิ่งใดเลย, ฉันจึงลงจากม้าและหยิบมันขึ้นมา, แล้วฉันก็ขึ้นขี่, ฉันตามลาตัวนั้นทันจากด้านหลังมันซึ่งอยู่หลังเนินดิน, ฉันจึงแทงมันด้วยหอกของฉันและทำให้มันล้มลง, แล้วฉันก็นำมันมาให้สหายของฉัน, บางคนในพวกเขาก็กล่าวว่า: จงกินมัน, และบางคนในพวกเขาก็กล่าวว่า: อย่ากินมัน, และท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม อยู่ข้างหน้าพวกเรา, ฉันจึงเร่งม้าของฉันและตามท่านทัน, ท่านจึงกล่าวว่า: "มันเป็นที่อนุมัติ, จงกินมันเถิด"
النص العربي 🕌
وحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، ح وحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ، يَقُولُ: سَمِعْتُ أَبَا قَتَادَةَ، يَقُولُ: خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْقَاحَةِ، فَمِنَّا الْمُحْرِمُ وَمِنَّا غَيْرُ الْمُحْرِمِ، إِذْ بَصُرْتُ بِأَصْحَابِي يَتَرَاءَوْنَ شَيْئًا، فَنَظَرْتُ فَإِذَا حِمَارُ وَحْشٍ، فَأَسْرَجْتُ فَرَسِي وَأَخَذْتُ رُمْحِي، ثُمَّ رَكِبْتُ فَسَقَطَ مِنِّي سَوْطِي، فَقُلْتُ لِأَصْحَابِي: وَكَانُوا مُحْرِمِينَ: نَاوِلُونِي السَّوْطَ، فَقَالُوا: وَاللهِ، لَا نُعِينُكَ عَلَيْهِ بِشَيْءٍ، فَنَزَلْتُ فَتَنَاوَلْتُهُ، ثُمَّ رَكِبْتُ، فَأَدْرَكْتُ الْحِمَارَ مِنْ خَلْفِهِ وَهُوَ وَرَاءَ أَكَمَةٍ، فَطَعَنْتُهُ بِرُمْحِي فَعَقَرْتُهُ، فَأَتَيْتُ بِهِ أَصْحَابِي، فَقَالَ بَعْضُهُمْ: كُلُوهُ، وَقَالَ بَعْضُهُمْ: لَا تَأْكُلُوهُ، وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَامَنَا فَحَرَّكْتُ فَرَسِي فَأَدْرَكْتُهُ فَقَالَ: «هُوَ حَلَالٌ، فَكُلُوهُ».
✅ เศาะฮีหฺ