📖 หะดีษที่ 3420
✨ แปลแล้ว
🌸 หมวดแห่งการแต่งงาน
🌸 كتاب النِّكَاحِ
🇹🇭 คำแปลภาษาไทย
อับู กามิล ฟุฎ็อยล์ บิน หุเสน อัลญะห์ดะรีย์ ได้เล่าให้เราฟัง บิชรฺ (คือ อิบนุ มุฟัฎฎัล) ได้เล่าให้เราฟัง อุมาระฮฺ บิน ฆะซียะฮฺ ได้เล่าให้เราฟัง จาก อัร-รอบีอฺ บิน สะบเราะฮฺ ว่า บิดาของเขา "ได้ร่วมรบกับเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ในการพิชิตมักกะฮฺ" เขา (สะบเราะฮฺ) กล่าวว่า เราได้พักอยู่ที่นั่นสิบห้า (หรือสามสิบ ระหว่างคืนหนึ่งวัน) แล้วเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้อนุมัติให้เราทำการมุตอะฮฺ (นิกะห์ชั่วคราว) กับสตรี ดังนั้น ฉันและชายคนหนึ่งจากกลุ่มชนของฉันจึงออกไป โดยที่ฉันมีความงามเหนือกว่าเขา และเขามีรูปร่างใกล้เคียงกับคนขี้เหร่ แต่ละคนมีผ้าคลุมคนละผืน ผ้าคลุมของฉันเก่า แต่ผ้าคลุมของลูกพี่ลูกน้องของฉันใหม่และสด เมื่อเราอยู่บริเวณเชิงเขามักกะฮฺ - หรือบนเขา - ก็มีเด็กสาวคนหนึ่งมาพบเรา เธอเหมือนเด็กสาวที่สวยงาม เราจึงกล่าวว่า เธอจะให้ใครคนหนึ่งในพวกเรามีความสุขกับเธอได้ไหม? เธอกล่าวว่า พวกท่านจะให้อะไรเป็นการตอบแทน? แต่ละคนจึงกางผ้าคลุมของตนออก เธอก็มองไปที่ชายทั้งสอง และเพื่อนของฉันก็เห็นว่าเธอมองไปที่ด้านข้างของเขา เขาจึงกล่าวว่า ผ้าคลุมของคนนี้เก่า แต่ผ้าคลุมของฉันใหม่และสด เธอจึงกล่าวว่า ผ้าคลุมของคนนี้ก็ไม่เลว สามครั้ง - หรือสองครั้ง - แล้วฉันก็ได้มีความสุขกับเธอ ฉันยังไม่ได้ออกไปจากเธอจนกระทั่งเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ทำให้มันเป็นที่ต้องห้าม
النص العربي 🕌
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُفَضَّلٍ، حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ غَزِيَّةَ، عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، «غَزَا مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتْحَ مَكَّةَ»، قَالَ: فَأَقَمْنَا بِهَا خَمْسَ عَشْرَةَ - ثَلَاثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ - فَأَذِنَ لَنَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مُتْعَةِ النِّسَاءِ، فَخَرَجْتُ أَنَا وَرَجُلٌ مِنْ قَوْمِي، وَلِي عَلَيْهِ فَضْلٌ فِي الْجَمَالِ، وَهُوَ قَرِيبٌ مِنَ الدَّمَامَةِ، مَعَ كُلِّ وَاحِدٍ مِنَّا بُرْدٌ، فَبُرْدِي خَلَقٌ، وَأَمَّا بُرْدُ ابْنِ عَمِّي فَبُرْدٌ جَدِيدٌ، غَضٌّ، حَتَّى إِذَا كُنَّا بِأَسْفَلِ مَكَّةَ - أَوْ بِأَعْلَاهَا - فَتَلَقَّتْنَا فَتَاةٌ مِثْلُ الْبَكْرَةِ الْعَنَطْنَطَةِ، فَقُلْنَا: هَلْ لَكِ أَنْ يَسْتَمْتِعَ مِنْكِ أَحَدُنَا؟ قَالَتْ: وَمَاذَا تَبْذُلَانِ؟ فَنَشَرَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنَّا بُرْدَهُ، فَجَعَلَتْ تَنْظُرُ إِلَى الرَّجُلَيْنِ، وَيَرَاهَا صَاحِبِي تَنْظُرُ إِلَى عِطْفِهَا، فَقَالَ: إِنَّ بُرْدَ هَذَا خَلَقٌ، وَبُرْدِي جَدِيدٌ غَضٌّ، فَتَقُولُ: بُرْدُ هَذَا لَا بَأْسَ بِهِ ثَلَاثَ مِرَارٍ - أَوْ مَرَّتَيْنِ - ثُمَّ اسْتَمْتَعْتُ مِنْهَا، فَلَمْ أَخْرُجْ حَتَّى حَرَّمَهَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ.
✅ เศาะฮีหฺ