📖 หะดีษที่ 3013
✨ แปลแล้ว
🌸 บทว่าด้วยพิธีฮัจญ์
🌸 كِتَابُ الْمَنَاسِكِ
🇹🇭 คำแปลภาษาไทย
อัยยูบ บิน มุหัมมัด อัลฮาชิมีย์ ได้เล่าให้เราฟัง อับดุลกอฮิร บิน อัสซะรีย์ อัสสุละมีย์ ได้เล่าให้เราฟัง อับดุลลอฮ์ บิน กินานะห์ บิน อับบาส บิน มิรดาส อัสสุละมีย์ ได้เล่าให้เราฟัง ว่าบิดาของเขาได้บอกเขาเกี่ยวกับบิดาของเขา ว่าท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ขอดุอาอ์ให้อุมมะห์ของท่านในเย็นวันอะเราะฟะห์ เพื่อขอการอภัยโทษ ดังนั้นจึงมีการตอบรับว่า “แท้จริง ข้าได้ให้อภัยแก่พวกเขาแล้ว เว้นแต่ผู้ที่อธรรม เพราะแท้จริง ข้าจะเอาคืนให้แก่ผู้ถูกอธรรมจากเขา” ท่านนบีกล่าวว่า “โอ้พระผู้อภิบาลของข้า หากพระองค์ทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงประทานสวรรค์ให้แก่ผู้ถูกอธรรม และทรงอภัยโทษให้แก่ผู้อธรรม” แต่ท่านไม่ได้รับการตอบรับในเย็นวันนั้น ครั้นเมื่อถึงเวลาเช้าที่มุซดะลิฟะห์ ท่านได้ขอดุอาอ์อีกครั้ง แล้วท่านก็ได้รับการตอบรับในสิ่งที่ท่านขอ ท่านกล่าวว่า แล้วร่อซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ก็ทรงหัวเราะ หรือกล่าวว่า ทรงยิ้ม แล้วอบูบักรและอุมัร ได้กล่าวแก่ท่านว่า บิดาและมารดาของฉันขอพลีเพื่อท่าน แท้จริง นี่เป็นช่วงเวลาที่ท่านไม่เคยหัวเราะมาก่อน อะไรหรือที่ทำให้ท่านหัวเราะ ขออัลลอฮ์ทรงทำให้ฟันของท่านหัวเราะ ท่านกล่าวว่า “แท้จริง ศัตรูของอัลลอฮ์ คืออิบลีส เมื่อมันได้รู้ว่าอัลลอฮ์ผู้ทรงเกริกเกียรติและสูงส่ง ได้ทรงตอบรับดุอาอ์ของฉัน และทรงอภัยโทษแก่อุมมะห์ของฉัน มันก็หยิบดินมา แล้วเอามาราดศีรษะของมัน และร้องคร่ำครวญถึงความวิบัติและความหายนะ ดังนั้น สิ่งที่ฉันเห็นจากการกระวนกระวายของมันจึงทำให้ฉันหัวเราะ”
النص العربي 🕌
حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْهَاشِمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْقَاهِرِ بْنُ السَّرِيِّ السُّلَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ كِنَانَةَ بْنِ عَبَّاسِ بْنِ مِرْدَاسٍ السُّلَمِيُّ، أَنَّ أَبَاهُ، أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ دَعَا لأُمَّتِهِ عَشِيَّةَ عَرَفَةَ بِالْمَغْفِرَةِ فَأُجِيبَ إِنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ مَا خَلاَ الظَّالِمَ فَإِنِّي آ��ُذُ لِلْمَظْلُومِ مِنْهُ . قَالَ " أَىْ رَبِّ إِنْ شِئْتَ أَعْطَيْتَ الْمَظْلُومَ مِنَ الْجَنَّةِ وَغَفَرْتَ لِلظَّالِمِ " . فَلَمْ يُجَبْ عَشِيَّتَهُ فَلَمَّا أَصْبَحَ بِالْمُزْدَلِفَةِ أَعَادَ الدُّعَاءَ فَأُجِيبَ إِلَى مَا سَأَلَ . قَالَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ . أَوْ قَالَ تَبَسَّمَ . فَقَالَ لَهُ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي إِنَّ هَذِهِ لَسَاعَةٌ مَا كُنْتَ تَضْحَكُ فِيهَا فَمَا الَّذِي أَضْحَكَكَ أَضْحَكَ اللَّهُ سِنَّكَ قَالَ " إِنَّ عَدُوَّ اللَّهِ إِبْلِيسَ لَمَّا عَلِمَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدِ اسْتَجَابَ دُعَائِي وَغَفَرَ لأُمَّتِي أَخَذَ التُّرَابَ فَجَعَلَ يَحْثُوهُ عَلَى رَأْسِهِ وَيَدْعُو بِالْوَيْلِ وَالثُّبُورِ فَأَضْحَكَنِي مَا رَأَيْتُ مِنْ جَزَعِهِ " .
✅ ฎออีฟ