📖 หะดีษที่ 1392
✨ แปลแล้ว
🌸 หมวดว่าด้วยมัสยิดและสถานที่ละหมาด
🌸 كتاب الْمَسَاجِدِ وَمَوَاضِعِ الصَّلَاة
🇹🇭 คำแปลภาษาไทย
และอิบรอฮีม บิน มุฮัมมัด บิน อัรอะเราะฮฺ อัส-สามีย์ ได้รายงานแก่ฉัน, เขากล่าวว่า: หะเราะมีย์ บิน อุมาระฮฺ ได้รายงานแก่เรา, เขากล่าวว่า: ชุอฺบะฮฺ ได้รายงานแก่เรา, จาก อัลกอเราะมะฮฺ บิน มัรษัด, จาก สุลัยมาน บิน บุร็อยดะฮฺ, จากบิดาของเขา, แท้จริงชายคนหนึ่งได้มาหานบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม แล้วถามท่านเกี่ยวกับเวลาละหมาด ท่านกล่าวว่า: "จงละหมาดพร้อมกับเราเถิด" แล้วท่านได้สั่งให้บิลาลอะซานในเวลาที่ยังมืดอยู่ แล้วท่านได้ละหมาดศุบห์เมื่อแสงอรุณขึ้น แล้วท่านได้สั่งให้เขาอะซานซุฮฺริ เมื่อดวงอาทิตย์คล้อยจากกลางท้องฟ้า แล้วท่านได้สั่งให้เขาอะซานอัศริในขณะที่ดวงอาทิตย์ยังสูงอยู่ แล้วท่านได้สั่งให้เขาอะซานมัฆริบเมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว แล้วท่านได้สั่งให้เขาอะซานอิชาอ์เมื่อแสงรุ่งอรุณลับไปแล้ว แล้วท่านได้สั่งให้เขา (อะซาน) ในวันรุ่งขึ้น โดยให้ (ละหมาด) ศุบห์สว่างกว่าเดิม แล้วท่านได้สั่งให้เขา (อะซาน) ซุฮฺริ โดยให้ล่าช้าออกไป (ให้อากาศเย็นลง) แล้วท่านได้สั่งให้เขา (อะซาน) อัศริในขณะที่ดวงอาทิตย์ยังขาวผ่องใส ไม่มีสีเหลืองปน แล้วท่านได้สั่งให้เขา (อะซาน) มัฆริบก่อนที่แสงรุ่งอรุณจะลับหายไป แล้วท่านได้สั่งให้เขา (อะซาน) อิชาอ์เมื่อหนึ่งในสามของกลางคืน หรือส่วนหนึ่งของมันได้ผ่านพ้นไป - หะเราะมีย์สงสัย - ครั้นเมื่อท่านได้ละหมาดศุบห์เสร็จแล้ว ท่านกล่าวว่า: "ไหนล่ะคนถาม เมื่อกี้ที่เจ้าเห็นไปนั่นแหละคือเวลา (ละหมาด)"
النص العربي 🕌
وَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَرْعَرَةَ السَّامِيُّ، حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَسَأَلَهُ عَنْ مَوَاقِيتِ الصَّلَاةِ، فَقَالَ: «اشْهَدْ مَعَنَا الصَّلَاةَ، فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ بِغَلَسٍ، فَصَلَّى الصُّبْحَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ، ثُمَّ أَمَرَهُ بِالظُّهْرِ حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ عَنْ بَطْنِ السَّمَاءِ، ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعَصْرِ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ، ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْمَغْرِبِ حِينَ وَجَبَتِ الشَّمْسُ، ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ حِينَ وَقَعَ الشَّفَقُ، ثُمَّ أَمَرَهُ الْغَدَ فَنَوَّرَ بِالصُّبْحِ، ثُمَّ أَمَرَهُ بِالظُّهْرِ فَأَبْرَدَ، ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعَصْرِ وَالشَّمْسُ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ لَمْ تُخَالِطْهَا صُفْرَةٌ، ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْمَغْرِبِ قَبْلَ أَنَّ يَقَعَ الشَّفَقُ، ثُمَّ أَمَرَهُ بِالْعِشَاءِ عِنْدَ ذَهَابِ ثُلُثِ اللَّيْلِ، أَوْ بَعْضِهِ - شَكَّ حَرَمِيٌّ -» فَلَمَّا أَصْبَحَ، قَالَ: «أَيْنَ السَّائِلُ؟ مَا بَيْنَ مَا رَأَيْتَ وَقْتٌ».
✅ เศาะฮีหฺ